ALLAH YOKLUKTa
Yalnız Allah gerçek, ne varsa yalan
Bir dünya oyunu, oyna, oyalan
Bedelini, öder, zevkten pay alan
Birbirini siler, artı, eksiler.
Ne kadar gülersen onca ağlarsın
Ne kadar yok isen, o kadar varsın
Kainat içinde yokluk kadarsın
Yok olduğun zaman, Varlık ortada! ..
Kulluk sınırında bittiğin zaman
Bir sıfır içinde yittiğin zaman
Yokluk ülkesine gittiğin zaman
Her şey silinir ve Allah belirir.
Allah aranır mı madde gözüyle?
Aşıklar ulaşır Ona özüyle
Kavrulmadan olmaz, aşkın közüyle
Yana yana, ateş yakmaz olunur.
Yok olursun, Onda yiter, erirsin
Yok olduğun yerde filizlenirsin
Ölmeden ölünce, Onu bilirsin
Madde aleminde Allah aranmaz.
Allah yokluktadır, çoklukta değil
Göklerde değildir, ufukta değil
Madde de değildir, mana da değil
Gönül gözlerinin bebeğindedir!
“Kulunum! ” dediğin anda karşında
Söyle, başka ne var, Onun dışında?
Adını, yürekten her anışında
Sana senden yakın bir can, canında.
Öyle bir güzel ki; güzellik Ondan
Görülen, bilinen özellik Ondan
Kainatta her şey bir bellik Ondan
Onu zikrediyor, yerler ve gökler!
Çiçeği giydiren, taşı süsleyen
Yarattıklarını gören, besleyen
Canlıyı, cansızı çift çift eşleyen
Tek’i haykıran O, Ehadiyeti! ..
O Nur, O'na muhtaç, cümle yaratık
Canlısı cansızı, avuçlar açık
Nimetler saçmada, daim uyanık
İhtiyaçtan uzak, Allah-üs Samed.
Onur Bilge
|