.GECEDEN AYDINLıĞA
Geceden aydınlığa mutluluğa hasretle
Sahilde yalınayak yavaşça yürüyorum
Tevhit sancılarıyla boğuşurken kesretle
Maziyi itinayla toplayıp dürüyorum
Müezzinin sesiyle kıvranırken acından
Titrek ışıklı en son mumu söndürüyorum
Ruhuma yayılırken kızıl ışık sacından
Soyunuyor gökyüzü yok oluyor yıldızlar
Bir kral nasıl düşer ayrılırsa tacından
Her adımda tarumar yaslı yüreğim sızlar
Bütün kıyı boyunca ıslak kumlarda yaşlar
Yosun gözlü kayalar benim kadar yalnızlar
Can alan falezlerde ölüm korkusu başlar
Dalgalanan lacivert canavarda bir ara
Işıldayan gözlerle belirir çatık kaşlar
Bembeyaz sayfalardan yol gösterirken kara
İki yana açılır fısıltıyla avuçlar
İçleri yüze hasret içlerinde bin yara
Pişmanlıkla dökülür dudaklardan tüm suçlar
Yanaklardan süzülür iner cümle günahlar
İrade şahlanarak şeytani nefsi suçlar
Zulmetin yavrusudur pırıl pırıl sabahlar
Yıkanır tüm azalar başlar secdeye konur
Ancak böyle arınır gerçekleşir salahlar
Seccadeler sessizce alınlara dokunur
Ateşe su serpilir yanan beden serinler
Sekiz cennet halısı ibadetle dokunur
Cehennemi azapta yanarken melun inler
Gider on dokuz melek görünür huri gılman
Tıklım tıklım dolarken safilindeki inler
O nurlu yolda şevkle yazılır kutlu roman
Sayfa sayfa açılır her sabah yeni güne
Hakka kul olabilen en şerefli kahraman
Sırat-ı Müstakimle erer makama üne
Onur Bilge
|