[GooD aNd EvıL]

.RANDEVu

Tende can çekişen; ruhumdur, yanar
Hücre hücre beden eriyor, şimdi…
Beynim hece hece adını anar
Gönlümdeki karlar eriyor şimdi…
Gözümü sellere veriyor şimdi! ..

Sınavdan sonraki derse, şaşarım!
Yar, gönülden sevgi derse, şaşarım!
Çok geç; “Seviyorum! ” derse, şaşarım!
İçimin yağları eriyor, şimdi…
Yüreğim, sinyaller veriyor, şimdi! ..

El, ele uzansa, erse, ne çare?
Ham ümitler, ruhta erse, ne çare?
Can, salih kul olsa, erse, ne çare?
İnsan, tam üç günde eriyor, şimdi! ..
Dünyayı, ukbaya veriyor, şimdi! ..

Ömür mü yaşanan, ağıt mı, bilmem!
Tapular, senetler kâğıt mı, bilmem!
Hayat ucuz, üç beş kağıt mı, bilmem!
Onur, için için eriyor, şimdi…
Kim, kime hakkını veriyor, şimdi?

Göz, gözden bir ümit bekleyedursun
Günleri günlere ekleyedursun
Kalpler, yavaş yavaş tekleye dursun
Ölümün pençesi eriyor, şimdi! ..
Azrail, haberler veriyor şimdi! ..

Bir et parçası kalp; kas değil, çelik! ..
İman dolsa bile, her yanı delik!
Harcayıveriyor, etmez metelik! ..
Kulun sevapları eriyor, şimdi…
Cehennem, randevu veriyor, şimdi! ..

Günler devriliyor, ecelim yakın…
Kabri kendimize bilelim yakın! ..
Ben, sana uzanan bir elim, yakın!
Bir bak, zaman mekan eriyor, şimdi! ..
Onur, an be an can veriyor, şimdi! ..
Onur ard arda can veriyor şimdi!

Onur Bilge