-Nereye Dönsem Duvar-
nereye dönsem duvar
nereye baksam göz yarması
dik yürüyemiyor insan
ya yerde
ya sağda solda gözleri
belki ben örmedim
gördüklerimi görmezden gelip
eğri bacak üstünde durup
peş peşe sıralanırken emirler
birileri örüyordu bişeyleri
sessiz kalışım
gördüğümü göremeyişim mi
nasıl yapıyorlardı ağlarını
birini birine yem ederken
takılıp kalırken paslı demir
ateş olsam eritsem diyorum
nasıl bişeydir bedel ödemek
öğrendiklerinin önünde
dağ gibi yükseliyorken bilmediklerin
kalın duvarlarla çevirip dünyanı
seyretmek midir uzaktan
o duvarların sayesinde midir
beynime yerleşen karakollar
hani takılmasa insan
takılıp da düşmese
diyesi gelir insanın
söylemeye kalksam derdimi
karakollar çoğalır, biliyorum
yıldızlara doğrulur silahlar
kim ölür kim kalır
duvarlar tutmuyor hesabı
yıllardır yükseliyor en yağlı tabaka
içerisinde hapsettiklerim korkudan
açabilirdi yolumu
anlamadığım
hamallığını yaptığım bunca zaman
boş yere...
Ercan Cengiz
|