Şilan
it burnu, kuş burnu diyorlar ya sana
aldırma
çekemediklerindendir
sen, benim şilan'ımsın
ne kar, ne tipi indiremiyor ya yemişini
ben ona bakarım
beyazın üzerinde tap taze
kızıl mı kızıl
dilimi ısıran kızıl içi beyaz şerbet
dikeniyle beraber
mideme iniyorsun ya...
kaç gündür açtım
açlığı bilir misin, kaç gündür karla yetindim
bugün karşıma çıkmışsın
kızıl mı kızıl, kıpkızıl
gözlerime ışık, dizlerime derman oluyorsun ya
sen benim şilan'ımsın
ne it burnusun sen, ne de kuş burnu,
dikenine aldırmııyorum varsın kanatsın ellerimi
yaşadığımı hissettirdin ya
yeniden doğmuş gibi bir nefes oldun ya bana
ben ona bakarım
sen benim şilan'ımsın..
ne it burnusun sen ne de kuş burnu.
(Ezgilerde Kaldı Yüreğim 2. Kitap)
Ercan Cengiz
|