Baba Ve Oğul
Ufak bir ofis dairesi,
Bir oda ve iki masa
Baba oğul çalıştılar,
Kendilerini kasa kasa,
Zor kazandılar ve yediler,
Yarabbi şükürler olsun dediler.
Derken yol ayrımına gelindi,
Oğul ben kendi işime gideceğim dedi.
Neden olmasın iki dil biliyordu,
Bir de mühendis olmuştu, işi seviyordu.
Nereye kadar olacaktı karşılıklı babasıyla,
Uyacaktı artık çağdaş topluma.
O da artık büyük bir firmada çalıştı,
Baba ise boş masaya alıştı.
Öğündü oğlu ile başarılarından bahsetti,
Sabah işine sekizbuçukta geldi, altıda terketti.
Kazanmasada Rabbi'sine şükretti.
Çocuklarımın tuttukları teneke
Altın olsun dedi.
Asla onlarla münakaşa etmedi,
Aile bölünsün istenedi,
Onlara mutluluklar diledi
|