“Eylül Tufan anısına “
'Ne zaman yaz geçse aklımdan, bir yanım deprem, bir yanım sen'
Hikayesi aynı aşklar yaşadım
Sonunda ne üç elma düştü gökten
Ne beyaz atlı prens buldu beni
Kaf dağının ardında
Kör mağaraya kapandım
Komşu komşuya bir olup
Yakamadık karabasanları
Kurtlara yem olmamak için
Gerek yok ormanlardan kaçmaya
Herkes aç...
Sağır sultan duydu aşkın yalanını
Kötü kalpli cadılar acıdı sevenlere
Pinokyo parmak çocuğa dönüştü
La fontén vazgeçti masalllardan
Kahramandan saydım ağlatanları
Omzumdaki melekler yoruldu
Ben akıllanmadım.
Hayat hep güzeldir diyenler
Ne kadar yalancı.
Bir ben sanırdım çürük duyguların sahibi
Besteler, dudağımın çatlağında hüzzam kesilirdi
Piyano gibi ağlatırdı hayat
Göz yaşlarımın birisi kara, birisi ak.
Bıçak kesiğindeyim.
Kırmızıyı sağar güneş kirpiklerimden
Yangınıma sağanak gidişin
Zamansız çöktü mevsim
Ağıtlar biriktiriyorum
Kaç şiirim boynu bükük ardında
Aşkımın kaç sancısı sesin bekler
Soluğumda kaç boğum -öldü deyişleri
Vedalar tuz buz toprağında
Kaç yürek atışında ağustos “Eylül” ağlar
Bilir misin?
bir peri kızı geçti buralardan
yedi cüceler uzadı gölgesinde
Sihirli elmalar soldu
Dört yapraklı yoncaları yuttu yedi karanfil.
Ceviz ağacında karga gakladı
Tilki ecel aldı kaçtı beyaz yüreğini.
- bir müddet yokum derken, bilemedik gidişin müeebet.
M e k a n ı n c e n n e t, t ü m ş i i r l e r y o l d a ş ı n o l s u n.
Arzu Altınçiçek
|