Yüreğim Yangın Yeri
Çok geç kaldık yaşama sebebim
Yüreğim yangın yeri canım yanıyor
Artık sana kıyamam bunu bilesin
Bırak küllerimle öyle kalayım
Feryadım arşa çıktı duyulmaz sesim
İçten yandım alev alev tükendi nefesim
Hasretin gülüm hasretin birde gözlerin
Sahra çölünde bir pınar gibisin bana
Hayalinle yaşadım durdum her zaman
Bir nefes ötemdesin ulaşamadım
Rüzgârda yanan orman gibiyim
Geç kaldık be gülüm içim yanıyor
Bu tepeyi aşsam varırım dedim
Nefes nefese hep hayali gördüm
Binlerce umut yeşerttim inan her zaman
Gün ışığına hasret yüreğime gömdüm
Geç kaldık güzel gözlüm çok geç
Umutsuzluk kervanına kestim bileti
Temelli taşınıyorum dönmemek üzere
Öldürmek için umut yeşertmeyeceğim
Varsın küllerimi rüzgâr savursun
Kalıntılarım viranelere dönüşsün
Yılanlar çıyanlar baykuşlar ötsün
Bu “Deli Sevda”nın kalıntılarında
Cafer Akyol
|