Yokmuş
Şehrin merkezinde sokakta kaldım
Evinde kalacak bir dostum yokmuş.
Sefil vaziyette dersimi aldım
Borç para alacak bir dostum yokmuş.
Her gün biraz daha sona yaklaştım
Azrail’den haber saçtan aklaştım
Şeytanla uğraşta zora yükleştim
Yerime ölecek bir dostum yokmuş.
Hepsi gönül dostu lafta kalanlar
Tüy yolasıya dek her tür yalanlar
Kandırmak uğruna namaz kılanlar
İyilik bilecek bir dostum yokmuş.
Pamuk ipi bağlar kopan kopana
Nefsinin putuna tapan tapana
Elde gördüğünü kapan kapana
Benimle gülecek bir dostum yokmuş.
Benim neyime bir selâm versinler?
Benden ne kopar ki neyi dersinler?
Hünerim mi var ki hatır sorsunlar?
Kabrime gelecek bir dostum yokmuş.
Neler yazarsan yaz Dursunî boşa
Kâğıtlar da kalır gitmezse hoşa
İnsanlar yaşasın muhtaçsız aşa
Dualar salacak bir dostum yokmuş.
06/10/2007
|