Belki Bir Akşam
Belki bir akşam
Beyaz bir yastığa boşaltırım
Ömrümün kızıllığını
Hiçbir gazete örtmez bedenimi
Bütün üçüncü sayfalar az gelir
Hiçbir mezar örtmez bedenimi
Mezar taşına sığmaz ömrüm
Papatyalar sarmaz bedenimi
Kar suyu ıslatmaz toprağımı
Bilinmez hangi şehrin toprağına karışır toprağımız
Bu kadar şiiri götüremem belki yanımda
Düşüncem yeşermez toprak altında
Belki hatıralarda silinir gider
Ama mutlaka hatırlanacak bir şeyler kalır
Ölüm öldürse de anıları
Adını bırakır yaşadığın akşamlara
Varsın olsun
Yeter ki söyleyecek bir sözün kalsın son akşamında...
17 Şubat 2003
01: 33
Melih Coşkun
|