Beynimde Sürekli Tükenmekte Olan Bir Düşüncesin
Beynimde sürekli tükenmekte olan bir düşüncesin şimdi
Renkleri solgun resimlerde
Aramaktan vazgeçtiğim eski dost yüzleri gibisin
En kalabalık meydanlarda
Yaşanılan bir yalnızlık hikayesi
Daracık bir hücrede
Milyonların çırpınışını hissetmek gibi
İlk aşk gibi yada
Durup durup kendini hatırlatan
Üzerine karalanmış bir kelimesin şimdi
Yazılmaktan vazgeçilmiş şiirlerde
Gözlerimi kapattığımda
Yüzün gelmiyor artık gözümün önüne
Dizlerim titremeden ayakta durabiliyorum
Ve ağzım kurumadan anlatabiliyorum istediğim her şeyi
Söylemek isteyip de
Hiçbir zaman söyleyemediğim şarkılar vardı oysa
Yazmak isteyip de hiç bitiremediğim şiirler vardı
Beynimde sürekli tükenmekte olan bir düşüncesin şimdi
Seni hatırlatacak bir resmin bile kalmadı bende...
Melih Coşkun
|