Ilık Su ve Bayatlamış Ekmek Tadında Hayat
Ilık su ve bayatlamış ekmek tadında hayat
Biriktirip de söyleyemediklerim gibi
Çok özleyip de yaşayamadıklarım gibi
Korkusuz gözlerle bakabilirim artık her şeye
Kırılacak yeri kalmadı kalbimin diğer zulümlere
Kurtuldu sen kelimesi bütün tekilliğinden
Hepiniz
Hepiniz birden gelin üzerime...
Çektim şiirimden o sesi
Dağıldı kelimelerim bir bir
İskeleti sökülmüş gibi
Her parçası yeni bir hayata
Her parçası yeni bir sevdaya vursun diye,
Tadına varmak için yaratmanın
Ve yeniden varolmak için
Kendimi yokluktan sayarken.
Hiçbir kafiye yakışmadı bu kadar hiçbir şiire
Hiçbir söz bu kadar güzel tarif edemedi güzelliğini
Bir ömrün sebebiydi seni sevmek
Ve şair olmaktı anlatabilmek seni...
Seni sevmek;
Susmamak demekti ilelebet
Ağzımı bıçak açmadığı zamanlarda bile
Gözlerimle de olsa anlatabilmek.
Kazımak ıssızlığın ortasına adını
Sonra susmak
İzlemek seni
Ellerini, yüzünü
İzlemek bakışlarına vuran o imkansızlığını.
Kahkahaların bile
Bıçak yarası gibi kanadığı bir günde anladım ki
Düşlerde acıtır insanı.
Ilık su ve bayatlamış ekmek tadında gelirken üzerime hayat
Hala bir sebebi vardır yaşamanın
Hala sevilecek birileri vardır
Ve hala bir dava vardır uğruna ölünecek...
Melih Coşkun
|