Kimsesizlik Devri
Devir
Kimsesizlik devridir
Kalabalıklar içinde
Ve vakit akşamdır
Merhem gibi yarada
En sıcak yerinde
Terli bir ağustosun
Dağlardan gelen serinliktir o ses
Bir devrimcinin sonsuz kere güzelleşmesidir
Kızıl ışıklar ardında
Her karış toprağını öpmektir
Tepeden tırnağa
Sevgisiz ve ekmeksiz bırakılmış bir yurdun...
2003
Melih Coşkun
|