Mutluluğu da Yazmak İsterdim
Bir gün mutluluğumu da yazmak isterim.
Hiçbir şey yaşanmamış gibi
Sadece mutluluğun gözyaşını dökmek
Yeni baştan ak sayfalara
Kendi göğsümden çalıp ateşi
Dirilmek yeniden
Bütün sönmüş heyecanlarda…
Yazmak;
Babanın mutlu ve umutlu dönüşünü
Ay sonlarında sımsıcak yuvasına
Annenin kavuşmasını
Yıllarca hasretle yolunu gözlediği yavrusuna.
Kimsenin güpegündüz kaybedilmediği,
Esmer yüzlü çocukların
Şehrin kaldırımlarından yağmur içmediği
Sazımın yakılmadığı
Ve sözümün yasaklanmadığı
İnsanın insana zulmetmediği
Güçlünün zayıfa hükmetmediği
Hür ve eşit bir geleceği…
Bir gün mutluluğu da yazmak isterdim
“Di”li geçmiş zamanların pişmanlığını
Silip yaslı yüreklerimizden
Kucak açmak
Gelecek nice güzel günlere…
|