Adım “Uyku”
Köpükten beyaz deryalar düştü gözlere
Uyku dediler adın, “uyu”
Sayısız sabahlar, nar bahçelerinde
Horoz sesinde
Akıldan gitmeyen miyavlamalar
Tavus kuşlarından vadiye…
Güce giden rüyalar vardı
Ardı “günaydın”
Sayılı mekanik sabahlardan…
Oysa “uyku”
Her ay ışığında gün’e eş ayandı
Adını “gün” koyduk netice
Yirmi dört değil
Yaşam kadar sayılı saat
Ederi kadar değen bir gün
Saymak niye?
Gün güzel güler yüzüm
Ağlamaya yoktur sözüm
Açılır kapılar, açılır önüme
Geçerim
“Gün” çemberimdeyim
Yollarda sayısız
“Uyku” adım
03.04.06
Yasemin Sezer
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|