Utanç
ben eskiden avuç avuç su içerdim köy çeşmesinden.
kurbağa yavruları yakalardım ellerimle.
annem bana kızardı,
ağlardım
ama utanmazdım.
şimdi kan akıyor kentimin musluklarından.
faili meçhul cesetler yüzüyor çamur birikintilerinde.
hesapsız kahırlar damlıyor gözlerimden.
kimse hesap sormuyor ama;
suçlu benmişim gibi
vicdanım sızlıyor,
halkımdan utanıyorum...
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|