Yazsam
derdimi anlatmaya yetmedi gücüm.
yazmayada hiç vaktim olmadı.
istanbul nere, malatya nere?
bağırsam duyulurmu be hemşerim?
iki çay söylesem şöyle tavşan kanı;
içilirmi sıcacık bir muhabbetle?
kaşığını yanına koysam,
çokmu ırak düşer istanbul gibi.
teksir kağıtlarından vazcayıp,
kayısı yapraklarına yazsam meramımı;
kuşçunun paçalısı götürürmü ki?
yoksa;
''uzak be hemşerim, çok uzak.
yorulurum ben götüremem.
gitsem bile geri dönemem.
gurbet elde ne ederim bir başıma.
hem istanbuldan malatyaya kaç kanatta varılır,
bilirmisin sen?
yok hemşerim uzak,çok uzak,
dönülmez gitsen.''
kuşçunun paçalıdan hayır yok.
zaten telgrafın tellerini kurşunlamışlar.
oda gidemez ırak yola, yaralıdır.
bizde para yok.
posta desen pulu paralıdır.
pulsuz mektup oralara varamazmı be hemşerim?
yoksa jandarmalarmı keser yolunu?
yol vermezmi belli bir yerden sonra?
başçavuş beğenmezmi istikametini mektubun?
yani yinemi sözü geçer memleketim dağlarınada zebunun.
İrfan Bakırcı
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|