Biri Uyandırsa Ya Beni
Yolda yürürken düştüm bir seksen uzandım yere.
Hem güldüm hem ağladım insanlar bakıyordu boş gözlerle.
Hiçkimse yardım etmiyor nasıl yaşanıyorsa bu devirde.
İnsanlara bir hal oldu yardımlaşma da kalmadı kimsede.
Yağmur ahmak ıslatan, iliklerime kadar ıslandım yine.
Yollar delik deşik, çamurlu sular çukurlar heryer de.
Arabanın teki hızla geçti yanımdan üstüm yine perişan.
Nerede eski insanlar nerede saygı arıyorum hiçbiryerde.
Otobüsler de yaşlılar ayakta, gençler kımıldamıyor bile.
Uyur pozisyonunda kimi uyutuyorlarsa kendilerince.
Onlar gelirken ben çoktan gittim kalmadım o yerlerde.
Bu saygı sevgi nerede uğramaz oldu bizim gençlere.
Eskiden aileler verirdi eğitimi şimdi onlar eğitiyor büyükleri.
Kendileri bilmiyor örf ve adetleri beğenmiyorlar ebeveynleri.
Herşey onlar için doğru, gidiyorlar burunların hep dikine.
Konuşma şekilleri bile değişik, argodan anlamıyoruz ki.
Eskiden herşey gizliydi öpüşenler yollarda şimdi.
Baktığında bir de kızıyorlar ne bakıyorsun gibi.
Ben artık anlamıyorum bu devri, memleketi.
Rüyadamıyım bilmiyorum biri uyandırsa ya beni.
Menekşe Gülay
__________________
Buraya Kadarmış ..
|