[GooD aNd EvıL]

Sensizlik Yaktı Bugün Canımı

bugün seninleydim yine,
birlikte dolaştığımız yerler,
boğazın coşkun suları ve martılar,
gözyaşlarımın arasında bir bir kayboldular.
elimde simit, ben besliyorum onları şimdi.
seni sordum onlara, anlattılar bana.
hergün gözyaşlarınla uğurluyor,
beni sevdiğini de söylüyormuşsun
kulaklarına.
bir de şikayet ettiler seni bana,
unutmak istiyormuşsun zor olduğunu da,
onlar bile kıyamamışlar gözyaşlarına,
bu kadar ağlayacaktın neden kıydın bana.
sevgin yüreğimde bense gidiyorum vapurla,
gözlerim dalıyor köpük köpük dalgalara,
sağım solum kalabalık,
ama gözyaşlarım,
hiç anlamıyor beni, hiç..
herzaman beslediğin tek ayaklı karga kondu
yakınıma.
dediğin gibi ürkekti.
belli ki, korkmuş ve üzgündü.
onun için şiir yazmıştın
ilk önce de bana okumuştun hani.
zaten hep yazdığımız şiirleri,
birbirimize okurduk seninle.
Kadıköy iskelesi gözüktü uzaktan,
hep birlikte geçerdik karşıya,
aldırmazdın kimseye kolun belimde,
fırsat buldukça öperdin dudaklarımdan
sevgiyle,
utanırdım yapma derdim hiç anlamazdın beni,
sen yaramaz çocuk, sen afacan
hiç uslanmayacaksın inan.
oturduğumuz çay bahçesi gözümün önünde.
ilk karşılaşmıştık seninle orada.
bir fırtına esmişti sanki duygularımızda,
kırk yıllık sevgilim gibi bakıyordum sana.
bir romen yanaştı fal bakmak istedi bizim için,
bizim falımız kalmadı o benim canım eşim dedim.
gerçekten sevdiğim eşim oldun
yandım senin için..
bak o günlere döndüm yine.
sen yoksun canım gelmedin benimle.
yalnızlığı kabul edemiyorum sensizliği de.
hep benimle olmalısın.
doğan güneş yalnız bize doğmalı
yakomazları biz görmeliyiz deniz de ışıl ışıl.
görmediğim bir saat bile hüzün yaratıyor içimde.
sensizliğe hiç dayanamıyorum bebeğim.
özlüyorum çok özlüyorum seni.
deseler ki canını verirmisin sevdiğin için,
canım feda derim uğruna,
deseler ki yaşayabilir misin onsuz,
Rabbim koymasın arkasına,
bugün sensiz geçti sevdiğim,
yüreğimde ki sevgiyle, aşkla.
güneş güzeldi yakıyordu tenimi,
deniz güzeldi coşturuyordu sevgimi,
ama sensizlik var ya yaktı bugün canımı,
yaktı bebeğim yaktı.
sensizliği bana, bir kere daha anlattı.

Menekşe Gülay