Anlamsız Güneş
Bu aşk,
İki harf arasına düşmüş.
Kafa tutmuş kelimeler.
Yazılanları ölüme götürmüş.
Birbirimize ne galip, ne de yeniğiz.
Kader, hayatımın göz rengi.
Gözlerinde yalnızlığın rimelleri.
Aşkın dudaklarında tüm ressamlar.
Rujlar, çoktan büyümüş.
Olgun bir aşk dokudum.
Ruhumda yaşar, tüm çocuklar.
Parkın acı dolu köşelerinde.
Gizlidir, tüm saklı anılar.
İşte, pudranda gece dansı.
Dönüşüm yok, aşkın bulutlarında.
Uzanıyorum, yağmur sesiyle.
Gözyaşından hiçbir ses seda yok.
Benim için ağlamışsın, bir anlık.
Büyütmüşsün, kendi zalimliğini.
Delilik demişsin, kendi anlamlarına.
Hastaneye düşmüş tüm bedduaların.
Senin için bir gölge oldum.
Aynaların azabında üreyen.
Ve dolgun mısralarda.
Aşkın egemenliğini sürdüren.
Hiçbir kaçışım yok benim.
Ölümün üstüne sinmişim.
Duman olup, akmışım yüzüne.
Sis gibi kaybolmuşum, anlamsız güneşinde.
Bir daha yık beni.
Yıktığın anda yükseliyorum.
Uçsuz bucaksız enkazlarda,
Kurtarılan bir çocuk oluyorum.
Kudret Alkan
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|