Asfalt
Sessizlik, örülmüş duvar gibi.
Her taraf esaret kokuyor.
Süremem kendimi sana.
Yol kapalı, su bataklık.
Biliyorum, çareler sıfırdan beter.
Acılar, tırnak çekiyor.
Hayatımın bütün sayfaları,
Sana ayrılmış.
Seni her anışımda,
İçimden yapraklar kopuyor.
Seninle bir kum tanesi gibiyim.
Uçtukça, hayaller çalan.
İkimiz gerçeğin tükendiği yerdeyiz.
Kendi kendine odaklanan.
Bugün, seninle geziniyorum.
Dolaştıkça, artan umutlarımda.
Zenginim, senden kalanlarla.
Pencereler aşkı tutamıyor.
Bir çocuk buluyorum.
Olgunluğun damarlarına akan.
Kendimi ıslıklıyorum.
Rüzgarın avlusunda nöbet tutarak.
Bilirim, bilemezsin yeni halimi.
Sana aşk döşeyen asfaltlarımı.
Kudret Alkan
__________________
Buraya Kadarmış ..
|