Gözlerim
Bir zamanlar gözlerim vardı.
İyi bilirsin, konuştuklarını.
Sana anlattıkları hayatı.
Korkularını yıkayan cesaretlerini.
Sıkıca tutunurdun o gözlere.
Bir bakışmamızdaydı mutluluk.
Yalanın, yaşamaya utandığı o yaşlı gözlerim.
Bilirsin sıra dağları.
Zamanla gözlerimizin arasına girdiler.
Bakışlarında bile yoktum artık.
Sen kendini taşıyamaz oldun.
Bir fedakarlık, bir çabaydım ben.
Seni aradıkça kendimi kaybettim.
Her ağlayışım, bir geri dönme çabasıydı.
Dönecek ne dünüm, ne yarınım vardı.
Sıkıca sarıldım kendime.
Ellerim senin yokluğunu kaplıyordu.
Yine büyüyor seni arıyordu bu gözler.
Gözlerim aşkın büyüklüğünü taşıyordu.
Benimkiler sade, sendekiler gösterişli.
Sonunda gösterdin sahteliğini.
Kudret Alkan
__________________
Buraya Kadarmış ..
|