Ayaklardan arta kalanlar!
Kaldırımların
Kadim dostu adımlarım
Sayısız düşüncelerime
Refakat etmişlerdir
Bedenimi
Taşıyan ayaklarım
Kim bilir kaç ayakkabıyı
Eskiterek anısıyla kalmıştır
Köşkerler
Örslerini artık kullanmıyor
Yenilenen modellerde
Eskimeye bir hacet bırakmıyor
Heveslerin
Dinmeyen arzularında
Neler bulunmuyor ki
Eğer hadsizliği söz konusuysa
Ne kadar
Kolaysa meğer düşünmek
Herkesçe dur durak bilmeden
Israrla her ortamda öneriyor
Lakin
Bilgi idrakle buluşur ise
Ancak o vakit çok önemli
Olan bir değeri hikmettir
Bedenler
Zahir için aslolan
Mihenktir
Fakat teni
Taşıyan kalp
Beyin daha çok
Senin asliyendir
İnsan
Aidiyetini bildikçe
Değerli olan bir candır
Değersiz olan ise
Damarlarda akan kandır
Kan
Ruh bütünlüğünde
Husule gelen değere aittir
Ruhun
Biganelik yaşaması
Kalbin bariz hastalığıdır
Bilmeden yaşamak
Öyle büyük kayıptır ki
Ayıp olan ise
Ruhun ihatasından uzaklıktır
Sen bir hiçken
Dirliğin için kaim edilen
Bütünlüğünde eriştiğin
Güzide olan denkliğe giderken
Bir hesabın
Olacağı muhakkaktır
Bir baksana etrafına
Hesapsız kalan ne vardır
Vaki iken gitmek
Her şeye rağmen sende
Umut ederek
Duyarsızlığı yenmelisin
Sen aşk için vaziyet edilensin
Mustafa Cilasun
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|