www.cakal.net Forumları YabadabaDuuuee - Tek Mesajı Görüntüle

**GooD aNd EvıL** · 10-01-2008, 08:17 AM

Aydınlık olsa da kalmasın sevgisiz…

Yavaş yavaş çözülüyordu sinelerde sevgiler
Sokak lambaları ışıl ışık aydınlatsa da sokağı
Karanlığın izinden hiç bir haber kalmasa da
Vicdanlar kararıyordu tükenen sevgisizlikten

Hani bir saklambaç oynardık, hatta bir körebe
Duvar kenarların da, köşe başların da anlatırdık
Korkularımızı, sevinçlerimizi bitmeyen heyecanla
Kalmadı artık bir heyecan, ne de yüreklerde vicdan

Bizim değerlerimizi, bize haber vermeden almışlardı
Bedenlerimiz oburluğumuzun yüküne amade kalmıştı
Ten kokularımız dahi müstemlekenin bir esiri olmuştu
Gözlerimiz ekranlara kilitli, parmaklarımız kumandaya

Oysa benim hasretim unutulmaya yüz tutan sevgiydi
Bizim olan bizim değerlerimizdi, örftü, ananeydi, edepti
Hayâ duygusu fıtridir, yaratılış hilkatidir fakat kayboldu
En kutsal değerlerimiz unutuldu, birden kapı dışarı edildi

Niye ilk aşklar unutulmaz, yaşanılan o saflık sorgulanmaz
Ne kadar sofiyane duygulardı, ilk yaşananlardı unutulmazdı
Saflığın her katresinde bir iz vardı, samimiyet tabi ki hadsizdi
Her taraf aydınlık olsa da, kararan bir yanımız vardı gönlümüz

Hüzün her tarafı sarmışken, en yüce değerler niye hatırlanmaz
Aşk bu kadar basit mi, yalnızca bir zevk mi, niçin hiç okunmaz
İbret alınması için hakikate bakılmaz, tefekkür ihtiyacı duyulmaz
Bakıyoruz görmekten yoksunuz, dinliyoruz anlamaktan korkuyoruz

Mustafa Cilasun

10-01-2008, 08:17 AM	#128
GooD aNd EvıL Aşmış Üye Üyelik Tarihi: Aug 2007 Konum: İstanbul Mesajlar: 281,268 Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts Üye No: 44033 İtibar Gücü: 57963 Rep Puanı : 34658 Rep Derecesi : Cinsiyet : Erkek	Aydınlık olsa da kalmasın sevgisiz… Yavaş yavaş çözülüyordu sinelerde sevgiler Sokak lambaları ışıl ışık aydınlatsa da sokağı Karanlığın izinden hiç bir haber kalmasa da Vicdanlar kararıyordu tükenen sevgisizlikten Hani bir saklambaç oynardık, hatta bir körebe Duvar kenarların da, köşe başların da anlatırdık Korkularımızı, sevinçlerimizi bitmeyen heyecanla Kalmadı artık bir heyecan, ne de yüreklerde vicdan Bizim değerlerimizi, bize haber vermeden almışlardı Bedenlerimiz oburluğumuzun yüküne amade kalmıştı Ten kokularımız dahi müstemlekenin bir esiri olmuştu Gözlerimiz ekranlara kilitli, parmaklarımız kumandaya Oysa benim hasretim unutulmaya yüz tutan sevgiydi Bizim olan bizim değerlerimizdi, örftü, ananeydi, edepti Hayâ duygusu fıtridir, yaratılış hilkatidir fakat kayboldu En kutsal değerlerimiz unutuldu, birden kapı dışarı edildi Niye ilk aşklar unutulmaz, yaşanılan o saflık sorgulanmaz Ne kadar sofiyane duygulardı, ilk yaşananlardı unutulmazdı Saflığın her katresinde bir iz vardı, samimiyet tabi ki hadsizdi Her taraf aydınlık olsa da, kararan bir yanımız vardı gönlümüz Hüzün her tarafı sarmışken, en yüce değerler niye hatırlanmaz Aşk bu kadar basit mi, yalnızca bir zevk mi, niçin hiç okunmaz İbret alınması için hakikate bakılmaz, tefekkür ihtiyacı duyulmaz Bakıyoruz görmekten yoksunuz, dinliyoruz anlamaktan korkuyoruz Mustafa Cilasun __________________ Buraya Kadarmış ..