Ne kaldı sevda olmayınca!
Artık
Senin uyanacağın
Ne ilk gece
Ve de ne son gece
Olacak
Yazgılar
Okunsa ne olacak
Aşk artık
Son mu bulacak
Gözler
Ne kamaşacak,
Ten bezirgânlığı
Ah nasıl yaşayacak
Akacak
O vakitler
Gözlerden kan
Yaş hiç kalmayacak
Muhabbet
Bittikten sonra
Odan
Soğusa ne olacak
Her
Haneyi saadeti
Anlamlaştıran var ya
O şifa
Aşkı muhabbettir
Yüreğinde
Hiç kalmayınca
Ayaz duvarlarda
Bir anlam mı katacak
Sinede
Bir heyecan
Melalde bir nisyan
Sahnesi yer alacak
Halde hazzı mı kalacak
İnsanın
En güzel hasleti
Sevebilen olmasıdır
İnsana verilmiş bir haldir
O olmayınca
Kalb-i nazarda
Bir sevgi bulunmayınca
O vakit
Gönül neye yarayacak
Etekler uçsa,
Dizler dermansız
Kalsa da nihayetsizdir
Ay doğsa yıldız her an olsa
Yaşanan aşk hengâmesidir
Sen korksan da
Yüreğinin
Sızısıyla yansan da uyu
Sen
Rüyalarına gömül
O hülyalarınla öğün
Katiyen bizar olma
Sabahlara kadar
Terden sacların ıslansa
O kaçırdığın gözlerin
Uykudan hiç açılmasa da
Kapanan
Göz kapakların
Sanki duvakların
Hayâyı edep olsa da sen uyu
Artık kalmadı
Mecali halim
Sana
Dili lisan eylemeye
Yüreğimin
Sızısını bildirmeye
Mısralara gömülmeye
Cihanı
Hakikatin arzına
Teklifsizce sunamaya
Bir gül-ü hicranı koklamaya
Artık ben
Mahkûmum
Yalnızlığım da solmaya
Nihayetimle
Şimdilerde donup kalmaya
Mustafa Cilasun
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|