Ne kaldı umutlardan!
Olmasaydı
Neşeyi muhabbet
Gülmek niye ki
Simanın envayı
Çeşidine bürünmek
Böyle dilemek
Hala cazip gelem mi
Hiç
Göçmeyen
Geçmeyen ne ki
Baki kalan şu
Gök kubbede
Mazi
Derinliğinden gelen
Ayak seslerinde
İnlemek mi
Sen
Ne bahtiyarsın ki
Ahiri görebiliyorsun
Gizlemiyorsun
Neme lazım
Diye vazgeçmiyorsun
Buna asla
Tenezzül etmiyorsun
Yegâne
Bir yol olduğunu
İçtenlikle
Ve samimiyetle
Her an itiraf ediyorsun
Duyulmayan
Çığlıkları dahi sen
Bir bir Yılmadan
Gayretle deşifre ediyorsun
Yaşların
Serinliğine dalarak
Bir seyri hal ediyorsun
Yalnız
Beklemek mi şahit
Arzı cihanın sakinleri
Hani nerede
Sana
Umut ilga eden
Yağmurlar
Kanat açan
Martılar hani nerede
Eteklerin
Uçuştuğu karanlık *******in
Eşsiz sakinliğinde terennümler
İçilen meylerin
Kalan kadeh izlerinde,
Sinelerin şu gizemlerinde
Sana
Bahşedilen
Her emanetin
Senden alınan sürenin
Hiç
Bilmediğin gizemlerin
Senden
Habersiz gelişmelerin
Merakın
Ummanın da kalan
Umutların bıraktığın aşkın
Yaşanamadığıdır
Dilenen metanetin
Kalınan onca sen çaresizliğin
Mustafa Cilasun
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|