Bırak Yakamı
Çektirdiğin çile yeter, bırak yakamı.
Bırak da artık biraz nefes alayım…
Düşürdün dillere, bozdun fiyakamı.
Bırak da bir ömür dillerde olayım…
Yıktın dünyamı hayatımı bitirdin.
Aşktan, sevgiden nefret ettirdin.
Tüm güzellikleri aldın götürdün.
Bırak çirkinlikler içinde yaşayayım…
Bir insan bu kadar acımasız olamaz.
Zulmeden insanlar huzur bulamaz.
Sevdiğini ağlatan kendi gülemez.
Bırak beni de rahat rahat öleyim…
Hiç sevmedim senin iğrenç yapını,
Onun için çabuk dürdüm kitabını,
Dünya’da, Âhiret’te çalmam kapını,
Yeter ki senden bir kurtulayım…
20 Ekim 2005, Burhaniye 21:00
Mehmet Bicik
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|