Dağlarım Hep Kar
Açmıyorum perdeleri odam karanlık,
Sen gittin gideli hayatım târumâr…
Sevene seyrân olsa da samanlık,
Sevgimi bitirdin dağlarım hep kar…
Ölüm kol geziyor dört yanımda,
Kaçtı dünyanın, hayatın tadı…
Bir sızı var şuramda, vicdânımda,
Dilimde Ahsen Tuğçe’min adı…
Çektiğim dert, çile… Unutulmuyor.
Geçmişi hatırlar kan ağlarım…
Yârin söylediği sözler yutulmuyor,
Ayaklar altında nâmûsum, şerefim, ârım…
24 Temmuz 2002, Burhaniye
Mehmet Bicik
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|