Üstada İthaf
Bir ışık söndü bugün, gözyaşı neye yarar?
Şairler sultanını şair gönlünde arar,
Rahat uyu üstadım, cennet mekanın olsun,
Herkesi yutan toprak seni beratla sarar.
Berat arefesinde Allah’ına koştun sen,
Her an sezdin ölümü, Allah için coştun sen,
Yazdın, çizdin, haykırdın hakikati aleme,
Yılmadın zindanlarda, davanda haklıydın sen,
Ölmedin büyük usta, ölümsüzlüğe erdin,
Açtın kanatlarını, İslamiyet’e serdin,
Yerini dolduracak bir daha var mı acep?
O altın kaleminden milletine haz verdin.
Dulkadiroğulları soyundan gelir soyum,
Sen bir büyük şairsin, ben yolunda yolcuyum,
Nükte nükte döktürdün azade mısraları,
Sihirli kaleminin ucunda bir duyguyum.
Sakarya Türküsü sen, Hafakan sen, Çile sen,
Şiirde sultan oldun, şairul şuara sen,
Araçtı Büyük Doğu, çağımda çığır açtın,
Beyitler dilimizde, gönüllerde yine sen.
Ağlamak boşa bugün, sızlamak boşa bugün,
Bir fatiha okuyan sana candan dost bugün,
Ölüm güzel olmasa, ölür müydü peygamber?
Senden aldım bu sözü, sana veririm bu gün.
Rabia Barış
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|