Aşk-ı Mucize
Hayata gülümsüyorum
Hayata, sana güldüğüm kadar
Biri konuşuyor beynimde
Sesi sanki senden çıkar
Kayboluyorum arada kalabalıkta
Bakmışım kendimi bulduğum yer yanın
Çocuksu bir sevinçle boynuna doladığım
Kolumu alamıyorum senden gitmeye yakın
Sonrasında kaldığım gün
Senle başladım ya ondan gecikti
Dalmalarımın vurgunu da sensin
Aşk dediğim duygunun adı adınla eşitlendi
Kaç gün sayılır sana gelen kadar
Yetinemiyor ki kulak sesinden
Ten çekiyor mıknatıs gibi her yerden
Özlem dumanlı bir yangındır yüreğimden
Pırıltılı bir gülümseme yüzümde
Taksimde gezindim elimde kahvemle
Seni seyre oturdum şimdi sahnemde
Sevgilim repliğini kalbimden verdim eline
Aşk-ı mucize’yi oynasak birlikte
Selam duralım sonda seyirciye el ele
Aşk kalır bize alkışlardan geriye
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|