Şiir Gibi
Bir adam bir kadından yaratmışsa şiirini
Şöyle narin, ince belli
Çiçek gibi
Ya da baştan ayağa et, şehvet misali
Sürüklenmiş de çokça yaralanmış
Bilinemez başlangıç tarihi
O kadar eski kadının ezilmişliği
Öküzü ondan önce oturtup masaya, sabana koş
Çarşılarda pazarla
Kırmızı dudakları dökülsün yüzünden
Sen kahrol
Hatta ört bütün günahları bir çarşafla
Sen kaleminle çarşafı karala
Hele şiirini
Bir de deniz sallıyorsa
Biraz tuzundan, pulundan
Dalgasından bir tutam
-tutulmaz a denizde dalga, tutturana-
Şu ada senin bu okyanus benim
Her kıyıda vazgeçilmiş bir sevgilin
Ki, vazgeçişleri kadar büyüktür şiiri
Saten bir çarşaf gibi
Yaydı mı bir de ay ışığında parlayan laciverti
Yüzdür artık yelkenlini, gemini
Şiir senin
kadın senin
deniz senin
-miş gibi-
Kendini unutursun, okşa bedenini
Bir adam bir kadından yaratmışsa şiirini
Ne şiir adamın olur aslında
Ne adam gibi şiiri
Sadece şiir gibi...
__________________
Buraya Kadarmış ..
|