Tasa
Uzun bir yoldu geldiğim
Yorgunluktan ölürüm sandım ölmedim
Yürüdüm toprağın taşa hasretini ayaklarımla
Yağmurların nehirlere hasretini taşıdım saçlarımda
Ve insanın insana hasretini büyüttüm yalnızlığımda
Bunca yolu kavuşmak için kat etmiştim
Oysa yollar dolusu hasret buldum kollarımda
Dünyaya baktım şaşkınlıkla
Onda ne gam ne tasa
O güneşe pervane döndükçe sönüyor kendine
Döndükçe dönüyor ışığın kuvvetine
Bizde tasa bizde yasa
Bizde kavga dağları yakmakta
-Ya giderken aklım dünyada kalırsa?
Hepimiz ayrı yolda hepimiz aynı korkuda
-Ya sevdiğim candan sevmediğim öz çıkarsa?
Ağaçta elma
Elmada kurt
Kurtta tasa
-Ya elmadan insanoğlu çıkarsa?
Korkma küçük kurt korkma
Elmayı unutuverir Ademle Havva birbirini bulunca
Elma yine sana kalır
İnsan da insana...
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|