[GooD aNd EvıL]

Askerime
Aylardan ekim,günlerden çarşamba.
Saatler yine aynı,sensizlik işte.
Şafak 335 gün kala yorgunum
Ve bir o kadarda çaresiz.
Kafamda saçma sapan düşünceler,
Gözlerimde donup kalan,ama hiç akmayan hüzünler.,
NERDESİN? diye sormak isteyip soramadığım,
Nerde olduğunu bildiğim halde sana kavuşamadığım,
Hayallerimde teselli aradığım,
Rüyalarımda seni yaşadığım
Bir zamanda ve bir mekandayım anlayacağın askerim.

Çaresiz sayfalara sığdırmaya çalışıyorum sensizliğimi,
Adına şiir dediğim mısralara diziyorum gözyaşlarımı.
Oysa bir konuşacak olsam ASKERİM;
Kelimeler büyür saradı,dünyanın dört bir yanını
Sesimdeki hıçkırık yırtardı gökkubbeyi.

Bugün bir başka hüzünler yaşıyorum be ASKERİM.
Alıp başımı uzaklaşmak istedim bu evden,
Deli divane yollarına düşüp seni aramak,
Sokak sokak,cadde cadde
Senle elele gezdiğimiz her nere varsa
Bir bir sormak istedim seni.
Uçan kuştan tutki
Uzak dağ başlarına
Ağaçlara,şu ilerdeki ovalara
Çiçeklere,dalında yapraklara
Hatta kaldırım taşlarına..
Bu şehirden uzak bir şahirde olduğunu bile bile,
Milyonda bir umut olur belki diye.
Ama çıkamadım işte,alıp başımı uzaklaşamadım
hayallerinle dolu bu evden.
Çaresiz ASKERİM,boynumu büktüm
İçip sigaramı,duman duman savurdum Nazilli'nin üstüne,
Kara bulutlar misali.
Sonra yokluğunda gözlerimde şişekler çaktırdım,
Senin olmadığın heryeri yaktım düşüncemde.

kocaman bir taş alıp kırmak geldi içimden
Şu karşıdaki evin camlarını.
Bir büyük çatırtıyla indirmek vardı,
Her parçasını bir yana dağıtmak vardı.
Başbaşa oturupta balkona,bir sabah kahvaltısında
Yada bir öğle yemeğinde
Gözgöze bakışmak varmı be diye...
Kıskançlığımın ateşini savurup üstlerine
Yakmak istedim,hatta tüm mahalleyi.
Ama yakamadım,gücüm yetmedi be ASKERİM
İçimdeki hasretinin alevleri vurdu gözlerime
Ama söndürecek bir damla yaş akmadı sonra.

haykırmak geldi içimden
Avazım çıktığı kadar adını
yazmak geldi içimden,Nazilli'nin üstüne.
hatta ezberletmek vardı,tüm insanların diline.
sesim tükenene kadar,kısılana kadar
'Seviyorum,seviyorum' diye bağıracaktım
Herkaz duyacaktı sevdamı
Anlayacaklardı,bitmek bilmeyen özlemlerimi.
Ama sustum be ASKERİM
Sadece sustum.

Beni 15 günde bir sana kavuşturan
Şu motorlu kara tren varya ASKERİM,
İşte o trene pusu kurup
Bombalamak istedim.
sana gelen rayları darmadağın etmek istedim.
Bu hafta sonu sana gelemeyeceğim ya,
başkalarıda senin olduğun şehre
Gidemesinler diye.
Yine kıskançlığımdan
Mayın tarlasına çevirmek vardı bütün garları
Ama yine olmadı be ASKERİM.
Mayınlar her seferinde
Özledim diyip of çekerken patladı,
Kalbimin sana ait yerinde...

Uzanıp seyrettim saatlerce tavanı
Sonra gözlerime hayalini çizip düşündüm.
Konuşmadan,
Hatta gözümü kırpmadan düşündüm.
Ne bileyim,aklımı yitirmek istedim
Anlayacağın delirmek istedim...

Ağlamak istedim birde,
Hemde çok ağlamak istedim.
Boğazıma tıkanıp birşeyler kaldı,
Ağlayamadım.
Ne kadar beceriksizmişim dedim,kendi kendime,
Oysa bugün
Ne çok şey yapmak istedim
Ama yapamadım,
Beceremedim be ASKERİM.
Bugün işe yaramadım sevdiğim,
Şu odaya bile gün boyunca,
Kaç kez girip çıktım bilirmisin.
Bu günlerde aptallaştım,
çevremdeki insanların bile garip bakışlarını
Önemsemiyorum artık,
Ki dediklerinden bişey anlamıyorum.
Baştan savma yapıyorum temizliği,
Saçlarımı çoğu kez taramıyorum.
Hatta yemekleri bile
Dibine tutturuyorum...

Ama değişmeyen tek şey
sana olan aşkım sevdam.
meğer ne çok seviyormuşum ASKERİM
Ne çok seviyormuşum....