2 Karınca
Kara kuru bir çocugun
Gözlerinde ki ışıgı yok ettiler
Yalansız bir dünyaydı
Düşünü kurdugu kirlettiler
O çocuk bendim gülüm
Sendin ve elbette sevgi idi
Acımasızdılar yakarken
Yetinmediler yele verdiler
Ve sensiz uyandıgım ilk sabahtı
Sevgisizdim ben kimsesiz
İki karınca ezdim ben bilmeden
Yüregim sızlamadı.
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|