… Gül Yüzüm Soldu…
Tebessümüydün gül yüzümün sen, gülümsediğimde güller açardı yüzümde
Sen olduğunda karşımda ışıl şıl olurdu gözlerimin içi parıldardı, sesini duyduğumda sevincim katlanırdı…
Şimdi yoksun!
Tebessümüm soldu; ışıksız *******de zifiri bir vuslatı vuruyor saatler
Ben uykusuz, ben yalnız, ben çaresiz, sensiz!
Sessiz odalarda patlayan tek ses hıçkırıklarım artık, göz yaşlarım yastığımı ıslatırken dalıyorum her gece uykulara, hayallerinle ışık tutmaya çalışıyorum *******ime, ama; ne çare avunmuyorum ki eyleyemiyorum kendimi
Bedenim asi, yüreğim aşkla sana deli...
Daldığım uykular bölük pörçük oldu gittiğinden beri, uykularımdan ter içinde adını sayıklayarak uyanıyorum senli rüyalarımdan, sonra ne mi yapıyorum? Kahroluyorum seni benden alan geceye...
Ağlıyorum ağlıyorum susmayıp yüreğimi kanatıyorum bitkin düşene dek... Yaşıyorum ama; anlamsız, baktığım her yer sana dönüşüyor gözümde, dinlediğim her şarkı seni çağrıştırıyor o anlarda, yediğim lokmalar büyüyor boğazımda yutkunamıyorum zehir oldu hayat boşlukta savruluyorum uçurumlara...
Günüm yok, yarınım umutsuz, dünümde ki tek gerçek sen ve ben!
Senin ben de bıraktıklarınla yaşama tutunma çabasındayım, günler tatsız, güneş sanki ışıksız solgun neden mi?
Sen yoksun her şey anlamsız...!
Dön çarem duy sesimi feryadımı yüreğimde ki aşkı duy, seni böylesi seven yüreği acılarla hayalinle yaşamak zorunda bırakma.
Seni yaşat bana senle doluyken içim bunu bana yapma ….
Sensizlik ecelim olmuşken dön!
Nurcan Bingöl
__________________
Buraya Kadarmış ..
|