Aşkınla yanmak
Aldanmış her efkârım,cânı divâne sanmış,
Korksun,câna müjdem var,ölmeye kim usanmış.
Heyhât! derde meydan yok,sînemi sardı bu hâl,
Aşkınla dolmuş her yan,neylesin âh’ı mahâl?
İster mahşerim olsun,defnimi sırra karsın,
İster saflar içinden,yalnız elem yakarsın.
Tek sükûnet ey kalbim,aşkı bu sonda bilmek,
Emsâl doğmak içindir,doğmak için sevilmek.
* * *
Ahrazi
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|