Muammâya sebep şu;
Kul muammâ değil ki,zamânda bir yerdeyiz,
Muammâya sebep şu; Acep şimdi nerdeyiz?
Nâsip oldu insânlık,bizde ona büründük,
Söz maddeye varınca gölge ile göründük.
İmân kimde bileyim,çoğal dedi Yaradan,
Lâkin bilmez olur mu? inzâr çıktı aradan.
Dünyâ ehli değiliz,bir ölümdür yaşayan,
Cânım diyen ağlasın,Mevlâ diyene şâyan.
Sırda gezdim desen de sırrın âhın kadar mı,
Şu toprağın içinde kanat çırpan kuş var mı?
Doğrul artık yerinden,zindân senin adında,
Bırak seni zikretsin,hasret kalsın yâdında.
***
inzâr:uyarı
Ahrazi
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|