Hata
İçinde nedensiz bir boşluk, gözünde yaşlar
Ansızın kanına giriyor hüzünleri;
Darmadağın ediyor bedenini.
Sonra lanetler dökülüyor dilinden,
Acıyor duyguları, karaya çalıyor sabahları.
Ve anlamsız bir pişmanlıkla kapanıyor son perde;
Ayrılık dileyen dili susuyor,
Buz tutan kalbi çözülüyor,
Karamsarlıktan sıyrılıyor düşünceleri,
Ona koşuyor ayakları.
Nafile çabalarken son baharda;
Bulamıyor sevdiğini.
Sonra uyanıyor uykudan;
Bakıyor etrafına ve anlıyor.
Geriye dönüşün imkansız olduğunu,
Severken yapılan hatanın hüsranla son bulduğunu.
İlknur Çekici
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|