Sen Öğrettin Ban
Ömürlük bir ölüm bu...
Her an yaşayıp,her an yaşayıp...
Ölümdür işte bana emanetin..
Senin içindir,
Hiç durmadan,
Hiç tebessümsüz ağlayışım...
Bana öğrettiğin her şey sonsuz.
Aşkın,
Yakışın.
Kimbilir,
Sen öğretmişsindir ateşe de yanmayı.
Yakıp ta yanmamayı!
Ya da en mutlu anımda bana ağlamayı.
Sen öğrettin canıma,
Başka bir cana bağlanmayı.
Ya da sessiz bir haykırışı...
Sen öğrettin bana,
En sığ gözlerde boğulmayı.
Ve yokluğa karışıp,
Sende hiç bilinmeyen bir sır olmayı.
Düşüp kalkamamayı sevdirdin sen.
İşte,
Ellerine düştüm ben.
Muhtacım artık sana bir yetim gibi.
Muhtacım sana ölüm gibi...
Şimdi dizlerinin dibindeyim...
İstersen kaldır yerden,
İstersen öldür beni bir an bile geçirmeden...
Ali Yeşil
|