Garabet
Garabet bir kör kuyu,garabet bir dehlizdir
Garabet yeşerdikçe zehirleyen nergistir
Tomurcukken belirir zehrinin güzelliği
Açması gerekmeden tacı takar başına
Nasibini almışken cömertinden karanın
Acıyı katık eder zaten acı aşına
Salınarak gezer hep gayyanın diyarında
Ziftten kandiller ile gömülürken yasına
Küflü bir karanlığın kanadına sığınır
Kaldırmadan başını aydınlığın hazzına
Minnet etmez de etmez tebessüme,gülüşe
Açmaz da hiç bağrını sevdalı tek bir düşe
Ruhu kendi içini duman edip üflerken
Eyvallah diyendir hep,en tepeden düşüşe
Garabet bir kör kuyu,garabet bir dehlizdir
Garabet yeşerdikçe zehirleyen nergistir
Hacer Esma Yüksel
|