Çocukluğum
Ne yar gelir aklıma,
ne diyar.
Ne açlığım,ne tokluğum.
Kim arar beni,kim sorar,
nedirki;
dert sıraladığım,
şu satırlar.
Kuru bir ekmek elimde,
sıkıca tuttuğum.
Süğüm süğüm olur gözlerimde,
bazı zamanlar,
ah şu sefil çocukluğum.
**
Ne gelir aklıma,
boynu bükük,
mahsun durgunluğum.
Bir deryadır,
şu sevda dedikleri,
bir ben ve kör olası yalnızlık,
ortasında kaybolduğum.
Bazen hepsi bir anlık.
Çivi gibi çakılır beynime,
illede;
şu garip çocukluğum.
Ali Binboğa
|