Bir Hüzün Gülüş
sen ey
ovalarında deli taylar koşturduğum
en çılgın yanlarımı ölümsüzleştiren
beni kurak ormanlarımın dallarından koparıp
filiz filiz yeşerten aşk
kıraç topraktım
kül yüzümde güller açtın
asi gelincik kokuyorum
bir nefeste çek al içine
ay yüzünde aksimi gördüm
gülüşlerin ay kanaması
ha desem yıldızlar düşüyor avuçlarıma
en çok kara bulutunu sevdim kaşlarının
bir de alnının envayi çiçek yaylasını
ha desem fırtına kopuyor *******ime
yağmurlar çok uzak mevsimlere göçtü
kan ağlıyor gökyüzü kirpik uçlarımda
telli turnalara karışıp gelsem
gelip konsam düşlerine
tek buselik bir öpüş
bir hüzün gülüş
hani diyorum
sen gibi sevsem dağlarını
bozkırlarını
unutsa bizi ölüm...
gölge düşmesin diye iç kanamalarıma
bilmesin diye kimseler
yıllar var ki
türküler söyledim bu dağlara
sorma ellerimde gül açan umutları
onlar bahşindir senin
yedi renk gökkuşağı tac ettim başıma...
Meral Vurgun
|