El Olur
gül gibi büyütürüm bahçemde
bir bülbül gelir,el olur.
tanımaz su vereni kendisine
koparır bir el,el olur
gurbet ellerde gezemde
yıllar geçip gelemde
kendi öz memleketime
öz memleketim,el olur...
suyunu içtiğim pınar yalanlar
fidanken bildiğim ulu çınar
küçüklüğümün geçtiği bu ev
odasından duvarına,el olur...
ve elimden bırakmadığım kalemim
yine sen olursun dost
eskileri karıştırırım
şiirlerim,el olur...
gül gibi büyütürüm bahçemde
gül gibi büyüttüğüm yatanımazsa beni..
rüyalarda gördüğüm yüzünü
annem,ehirette el mi olur...
yine yanında kalan
bu dertli başın olur
ama eline bile güvenme
ibrahim'im,son darbeyi vuran
el,bakarsın senin elin olur...
|