Melekler Gibi Sevebilen
Ellerimde büyüdün
Ben çocukluğuma yüzerken
Sen yaşlılığa yelkenler açtın
Göğsümde uyuturdum çocukluğunu
Basit cümlelerle ağır sohbetler ederdik
Sen gülüyordun
Ben ağlıyordum
Sonra sen ağlıyordun güldükten sonra
Yaşlarını topluyordun parmaklarınla yanaklarımdan
Sarılıyordum sana, unutuyordum her şeyi bir an
Yasak birikintiler
Bataklığa dönüştü avuçlarında
Gözlerimiz kapalı yüreğimiz açık
Sevişiyorduk güneş doğana kadar
Ben batıyordum seni sevdikçe
Sen göğe yükseliyordun merdivensiz çıplak ayakla
Beni suçladılar biliyor musun
Kalbimi avuçladılar yargısızca
Sen uzaktan izliyordun acımaklı
Ben tiksiniyordum kendimden senin yerine
Çünkü, seni hala seviyordum kimseleri takmadan
Bakışlarımızda boğulduk nefret edercesine
Sonra sen büyüdün
Ben çocuklaştım
Sen beni sokağa bıraktın, sırtını döndün bana
Öleceğimi bile bile
Sokakta yağmur vardı
Ben titredim kedi gibi
Yıldırımlar korktu sana kini olan beni görünce
Sen acımadın bile
Belki de neredeyse çatlayacaktın
İçinden güle güle
Sebepsin diye bu hale
Bi dakika, şunu merak ediyorum biliyor musun
Ben ağlıyorum ya
Acaba sen de ağlıyor musun hala güldükten sonra
Oluyor mu benim gibi gözyaşlarını biriktiren
Ağlarken nutku kesilen
Her şeye rağmen seni yalnız seni
Melekler gibi sevebilen?
Zannetmem! ! !
|