[CaKaLBoT]

SEVGİ
>>Adam yeni kamyonuna bakmak için evinden çıktığında, üç yaşındaki
>>oğlunun
>>gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle kamyonunun kaportasını
>>mahvettiğini
>>görmüş. Hemen oğlunun yanına koşmuş ve çocuğun eline çekiçle
>>vurmaya
>>başlamış. Biraz sakinleşince oğlunu
>>hemen hastaneye götürmüş.
>>
>>Doktor, çocuğun kırılan kemiklerini kurtarmaya çalıştıysa da
>>elinden bir
>>şey gelmemiş ve
>>çocuğun iki elinin parmaklarını kesmek zorunda kalmış. Çocuk
>>ameliyattan
>>çıkıp gözlerini
>>açtığında,bandajlı ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle,
>>"Babacığım,kamyonuna zarar verdiğim için çok üzgünüm." demiş ve
>>sonra
>>babasına şu soruyu sormuş:
>>"Parmaklarım ne zaman yeniden çıkacak?" Babası eve dönmüş ve
>>hayatına son
>>vermiş...
>>
>>Birisi masaya süt döktüğünde ya da bir bebeğin ağladığını
>>işittiğinizde bu
>>öyküyü hatırlayın.
>>
>>Çok sevdiğiniz birine karşı sabrınızı yitirdiğinizi anladığınızda,
>>önce
>>biraz düşünün. Kamyonlar onarılabilir, ama kırılan kemikler ve
>>incinen
>>duygular hiçbir zaman onarılamaz; genellikle kişiyle performansı
>>arasındaki
>>farkı göremeyiz. İnsan hata yapar.
>>Hepimiz hata yaparız. Fakat öfkeyle ve düşünmeden yapılan şeyler ,
>>insanı
>>sonsuza kadar rahatsız eder. Harekete geçmeden önce durun ve
>>düşünün.
>>Sabırlı olun. Anlayış
>>gösterin ve sevin.