hani uzatsam elimi

[Kéan aRs]

hani uzatsam elimi
dokunacak kadar yakınsın ya bana
bir o kadar da
uzaksın rüyalarıma
gel diyemiyorum ki
gel yıldız ol geceme
yalnızlıklarımı çekerek üstüme

biliyordum
seni içimden atamayacağımı
biliyordum aldığını giderken yarınlarımı
gözyaşlarımla nemli
düşlerimden bozma
boş sayfalara
sayfalarca
yazsam da şimdi adını

zamansız yoktan sayılı
her ölü saatimde
sen diye koşup açsam da
her kapı sesini
sen sansam da
yıkanmış tüm tebessümleri
anladım gelmediğin her an
benden uzaklaştığını

geceden saçlarımı dağıtıp
sarkıtmadan tenine
sensizliğimi topladım
bir başıma sabahımda
hani ölümden öte
hiç gitmeyenim olacaktın ya
yoksan yanımda
gidişin de olmaz nasılsa.