Şiirler

[GooD aNd EvıL]

Bugün hayatımızdan çıktığın,
Bizi sensizliğe mahkum edip ,
Sonsuza dek yüzüne hasret bıraktığın,
O soğuk, o sessiz , o karanlık gecenin üstünden
Günler , aylar derken senelerin bile geçtiği,
Sensiz ikinci yılımız anne…

Yine durgun yine sessiz yine üzgün bir halde,
Sen vardın aklımda, yüreğimde ve kalbimde..
Yaşadığım en büyük acıydı gidişin
Tam sana ihtiyacım olacağı anda,
Tam birbirimizle arkadaş olacağımız yaşta
Ama olmadı annem olmadı.
Tüm umutlarım seninle tükendi,
Sevincim, neşem seninle birlikte
Toprağa gömüldü..

Artık bayramlar eskisi gibi değil ,
Yazımın kıştan, gündüzümün geceden
Hiçbir farkı yok annem..
Hani ölmeden demiştin ya “ size doyamadım” diye
Ben de doyamadım anne sana doyamadım..

O günden beri yüzüm hiç gülmüyor,
Çoğu ******* uyuyamıyorum..
Sesini duyuyorum ama yüzünü göremiyorum.
Bazen dayanılmaz oluyor sensizlik,
Seni çok özlüyorum anne seni çok özlüyorum..

Sen bize güçlü olmayı öğretmiştin,
Sensiz olmayı öğretmedin ki..
Hiç aklıma gelmezdi bir gün bırakıp gideceğin
Ama artık sensizliği de öğreniyorum..

Hiç dayanamazdın gözyaşımıza
Görüyor musun anne senin için her gün ağlıyorum
Ağlıyorum ama gözyaşlarımı içime akıtıyorum.
Kimseler bilmiyor çektiğim acıyı,
Kimse çare olamıyor anne.

Meğer öyle bir yara açmışsın ki içimde,
Nefes aldığım sürece kapanmayacak ve
Sol yanım hep acıyacak

Evet anne gerçekten de ateş düştüğü yeri yakıyor,
Yakıyor fakat yakıp geçmiyor..
O yangın yüreğimde ömür boyu alevlenecek,
Belki zamanla köze dönüşecek ama biliyorum ki
İçimdeki bu yangın hiçbir zaman sönmeyecek.

Canım annem seni asla unutmayacağım..

09.12.2005

[GooD aNd EvıL]

es deli rüzgar es, kir bu dalları
kırsan da kar derim kırmasan da kar
dolu olup da bagim da, taze gülleri
vursan da kar derim, vurmasan da kar

bugün, canım bogazıma takıldı
kan damarlarımdan, kanim çekildi
yüreğimden yaş oluk, oldu döküldü
ölsem de kar derim, ölmesem de kar

üç kurusu başıma, kalkar oldular
karıdan, kızdan korkar oldular
kelebekten, arıdan ürker oldular
kaçsan da kar derim, kaçmasan da kar

hani hiç ayrımız, gayrımız yoktu
seni kimler böyle, bu kadar korkuttu
ele avuca sığmazdın, seni kimler yuttu
uyusan da kar derim, uyumasan da kar

sendin tek akıllı, akıllı geçindin
herkes gözünde şerefsiz, sen şerefliydin
nifak soktun araya, çar çabuk sıyrıldın
ayrılsan da kar derim ayrılmasan da kar

hayat sırtımıza, vurup da semer
perem perem edip, ayırmadı mı
kimi aç kalıp da, kimiyse kemer
sıksak da kar derim sıkmasak da kar

bir, mücadele veriyorum yıllarca
bırakmam bu ipi, canıma taksan da kanca
ya yanımda ol ya da, dur yerinde insanca
yanımda olsan da kar derim, olmasan da kar.

bak zaman akıyor, dönüyor dünya
biraz geleceği gör. dönüp bakma arkaya
kırıp döküyorsun dediğin arabaya
binsem de kar derim binmesem de kar

sırtımızda ki yükleri indirdik
yükümüz azaldı diye sevindik
ulan her şeyleri didik,didik
sorsan da kar derim sormasan da kar.

[GooD aNd EvıL]

Aşkın oltasına ben de takıldım
Kurtarın beni canım çıkıyor
Bir haine meyil verdim bağlandım
Yanıyor yüreğim canım çıkıyor

Gözlerime bakıp kurtar diyordu
Ağlarken gözlerinden sel akıyordu
Çaresizdi herkesten korkuyordu
Merhametim kabardı canım çıkıyor

Acıdım haline birazda sevdim
Alıştım galiba gönlümü verdim
Onun için şerrimi meydana serdim
Derbederim simdi canım çıkıyor

Tabiatına uyruğuna hiç bakmadım
İnsanı insan gördüm ayırım yapmadım
Namuslu namussuz hiç kafama takmadım
Burnumu sürttüm canım çıkıyor

Kimse anasından günahkar doğmaz
Düşene bir tekme daha vurulmaz
İyilik eyleyim dedim belki zayi olmaz
Daralıyor kalbim canım çıkıyor

Anam sensin babam sensin diyordu
Sevgi şefkat merhamet bekliyordu
Elimi değil ayaklarımı öpüyordu
Simdi terk etti beni canım çıkıyor

İnsan değil miydi yok muydu kalbi
Nasıl da oynadı bu en alçak rolü
Beni ya aptal gördü yada enayi
Per perişan etti canım çıkıyor

Duygusalım keşke arsız olaydım
Giden haini tez elden unutsaydım
Yenisini bulup yeniden başlasaydım
Karardı bütün dünyam canım çıkıyor

Amsterdam / 17.10.2003

[GooD aNd EvıL]

Haberimi aldığında
yetişirim diye çabalama
Sen yanıma vardığında
beyazlara bürünmüş çoktan
Sevdiğimin koynundayımdır
Sonsuz arzuyla beni sarmalayan

Hem dikilmene gerek yok başucumda
Gözlerin ve dudaklarından dökülenler
Ardımdan gelir nasıl olsa

Uzakta özlem duyacağız
Vuslat diye çarpacak yüreğimiz
Delicesine hasret yakarken bir zaman
Ayrılık bittiğinde o gün,
üstünde vaktiyle giydiğim gömlek
Sen de bir güzelin koynunda olacaksın

[GooD aNd EvıL]

Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.

İstanbul benim canım;
Vatanım da vatanım...
İstanbul,
İstanbul...

Tarihin gözleri var, surlarda delik delik;
Servi, endamlı servi, ahirete perdelik...
Bulutta şaha kalkmış Fatih'ten kalma kır at;
Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...
Şahadet parmağıdır göğe doğru minare;
Her nakışta o mana: Öleceğiz ne çare?..
Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet;
Beyoğlu tepinirken ağlar Karacaahmet...

O manayı bul da bul!
İlle İstanbul'da bul!
İstanbul,
İstanbul...

Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği;
Çamlıca'da, yerdedir göklerin derinliği.
Oynak sular yalının alt katına misafir;
Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.
Her akşam camlarında yangın çıkan Üsküdar,
Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar...
Bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi?
Cumbalı odalarda inletir "Katibim"i...

Kadını keskin bıçak,
Taze kan gibi sıcak.
İstanbul,
İstanbul...

Yedi tepe üstünde zaman bir gergef işler!
Yedi renk, yedi sesten sayısız belirişler...
Eyüp öksüz, Kadıkoy süslü, Moda kurumlu,
Adada rüzgar, uçan eteklerden sorumlu.
Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından
Hala çığlıklar gelir Topkapı sarayından.
Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar;
Güleni şöyle dursun, ağlayanı bahtiyar...

Gecesi sünbül kokan
Türkçesi bülbül kokan,
İstanbul,
İstanbul...

[GooD aNd EvıL]

Bu bayramda çok güzeldi dağların
Çamlıca tepesinde dumanın güzel
Peygamber müjdesi gönül bağların
Şahesere benzeyen hamamın güzel

Mubarek Fatihin oldum hayranı
Topkapıdan dürbünle yaptım seyranı
Sahabe güzeli Eyüp sultan mekanı
Baktıkca çehrene heryanın güzel

Eyüp Sultanda namaz bir başka başlar
Tüm canlılar ürperir ötüşür kuşlar
Hayat imsak olmadan ihlasla başlar
Doğusu batısı kıblesi güzel

Ayasofya hüzünle bakar settara
Tüm alemi islamı verdin efkara
Sana ihanet edenin yüzü kapkara
Bayramın seyranın sevenin güzel

Hem çok bahtiyarım hemde durgunum
Sana değil seni müjdeliyene vurgunum
Ne zaman layık oluruz bilmem yorgunum
Fatihin Sultanın Yavuzun surların güzel

Seni tam yaşamak zor birbaştanbaşa
Tüm insanlık gıptayla eder temaşa
Senin her yerin kutsaldır abdestsiz haşa
Maddesi manası şeması güzel

Boğaziçi çok güzeldir inan şahane
Güzel gören güzel bakan bulamaz bahane
Meydan okuduk senin için Fatihle iki cihana
Yiğitleri şehitleri ulubatlı Hasanın güzel

Kalem yetmez maneviyatını yazmaya
Zaman yetmez güzelliğini sezmeye
Plazaları gördükce başladım biraz kızmaya
Mimari projeni çizen Sinan ın güzel

Canım İstanbulum anlatamam ben seni
Amanet edenlerden dileğim affetsin beni
Ölüm gerçek hayat geçiçi benise fani
Fanilerin Fatihlerin Merhum Akif in güzel

Ömerim Eyüp sultanda sabah ağladım
Kızıl sultan dediler uluya ciğerimi dağladım
Bu sevgiyi bu hüzünü imanıma bağladım
Tarihi töresi denizi karası teması güzel

[GooD aNd EvıL]

Sevgili oldun sen küçücük yüreklere,
Su gibi akıttın bilgiyi beyinlere,
Güzel gelecek hazırladın nesillere,
Bir sensin varım, benim canım öğretmenim.

Kan ağlasa da yüreklerin, güler yüzün,
Aşk ile yanıp duruyor senin hep özün,
Sana gelmesin dilerim keder ve hüzün,
Bir sensin yârim, benim canım öğretmenim.

Gelen nesli size emanet etti Ata,
Bu güven gücünüze binlerce güç kata,
Çalışıp insan eğitirsin, eller yata,
Tek sensin benim ârım, canım öğretmenim.

Aç kalsan da yine zengindir gönlün senin,
Mutlu eder sevgilerin, umudun senin,
Bilim ve uygarlık yanan meşâlen senin,
Bilgiyi öğretirsin canım öğretmenim.

Bir harf öğretene kırk yıl köle olunur,
Ah yirmidokuz kere kırk nasıl bulunur,
Sensiz nasıl yaşanır ve nasıl solunur,
Kölen olurum senin canım öğretmenim.

Yetişirsin uzak, yakın demez her yere,
Vatanın ihtiyacı var, generallere,
Eğitirsin usanmadan binlerce kere,
Ölmeyen aşkım sensin canım öğretmenim.

Yurdun her köşesinde yalnız sen bulundun,
Su gibi içildin, hava gibi solundun,
Öğrenciler tarafından baş tacı oldun,
Yaşamım, kanım sensin canım öğretmenim.

Dalgalandı bayrağımız senin aşkınla,
Issız köşelerde yalnız kaldın aşkınla,
Seni seviyorum yalnız senin aşkınla,
Benim tek aşkım sensin canım öğretmenim.

Ne çile çekersin kara tahta başında,
Binbir çocuğun olur daha genç yaşında,
Emeğin var vatanın toprak ve taşında,
Sabır taşımsın benim, canım öğretmenim.

Anıtın dikeyim, örnek olsun çağlara,
Adını kazırım ovalara, dağlara,
Can verirsin bilginle bahçe ve bağlara,
Umut ol nesillere canım öğretmenim.

Sana emanet olan millet kalmaz naçar,
Verdiğin emek yeniliğe kucak açar,
Güneş olur, çevresine, ışıklar saçar,
Aydınlat sen milleti canım öğretmenim.

El ele verince, güçlükleri aşarız,
Sizin sevginizle umman gibi coşarız,
Hür doğdu bu millet, seninle hür yaşarız,
Coşturur çocukları canım öğretmenim.

Kulak özledi, güzellikleri duymayı,
Öğretirsin herkese yılmadan saymayı,
Elimden tutup öğrettin, karda kaymayı,
Dağımın pâk karısın canım öğretmenim.

Kar olup dağların zirvesine de yağdın,
Ovalarda yemyeşil bahçe ile bağdın,
Sen ulaşılması zor yüksekçe bir dağdın,
Hep benim yanımdasın canım öğretmenim.

Yetiştirdiğin insan fidan gibi olsun,
Etrafında dolaşsın, gönlün aşkla dolsun,
Sevenlerin sayıları binleri bulsun,
Ömrünce hep sevil sen canım öğretmenim.

Bıraktırdın millete zamansız uykuyu,
Sevgiyle bakarak onlara verdin suyu,
Vatana yaydın eserlerin çağlar boyu,
Çocuğa ümit oldun canım öğretmenim.

Ülkemizin her bir yanında olsun orman,
Sevgin olur bütün dert çekenlere derman,
Bu gün size özel bir gündür, çıktı ferman,
Öğretmen günün kutlu olsun öğretmenim.

AHMET de der ki, sana neler yapsam azdır,
Çocuklarımıza sen hep doğruyu yazdır,
Verdiğin bilgi insana en iyi sazdır,
Kölen olurum senin canım öğretmenim.

[GooD aNd EvıL]

tâ en derinindesin yanan yüreğimin,
uğruna canım feda olsun,canım sevdiğim
baharısın ömrümün,herşeyim sensin
aşkımsın,ruhumsun, kara sevdamsın benim

sevdan ruhudur,yüreğidir bedenimin
en ulaşılmaz hülyamsın,yarınımsın sen
nehridir sevdasız çölleşmiş yüreğimin
ismini ruhuma yazdım,sana sevgimden

[GooD aNd EvıL]

Önümde uzanan onca sensiz seneler
Düşünemiyorum nasıl geçecek bu kara *******
Ucunda sen olmasan anlamsız tüm çileler
Katlanırım bir tanem yeter ki seni vaat etsinler.

Kim sevebilir ki seni, benim sevdiğim kadar
Hiç düşündü mü biri, seni düşündüğüm kadar
Varsa böyle biri söyletme beni bu kadar
Yok, daha güzeli, seni ölümüne sevmek kadar...

[GooD aNd EvıL]

Bu duvarlar yetmiyor bizi ayırmaya bilesin...
Bu parmaklıklar, bu demir kapılar, bu hava, inan...
Bazen bir yumrukta yıkacak kadar güçlü,
Bazen bir serçe kadar güçsüzsem, bir nedeni vardır...
Hangi zorluğu yenmemiş insanoğlu.
Hele taşıyorsa içinde bu insanca sevgiyi.
Güzel günler zorlu duraklardan geçer sevdiğim.
Damla damla birikiyor insan.
Damla damla sevgili...
Bir gün akıp gideceğiz hayata...
Duvarlar yıkılacak, açılacak bütün kapılar bilesin.
Benim yüreğim sensin şimdi, seni vurur durur...
Ve yine damla damla çoğalıyorsun içimde.