Ali Kaybal

[GooD aNd EvıL]

İstanbul Kuşanıyor

Peygamber buyuruyor, atiye yol bulacak,
“O şehir ne güzeldir, bir gün fetih olacak”.

Duvağı nazlı şehir, cennetin bir köşesi,
Hadîse mazhar olmuş beldeyi tayyibesi.

Dünya gözüyle seni görmek istiyor her kul,
İki yanında boğaz emsalin yok İstanbul.

Gözleri kamaştıran, haliç’in altın boynuz,
Aşık olmak isteyen seni istiyor yalnız.

Bir genç kız edasıyla sermiş albenisini
Evliyalar sarınmış toprağın sinesini.

Eteklerin denizde, sanki ayak salınmış,
On sekizinde bir genç, mesaj demiş alınmış.

Yüreğine düşmüş aşk, Sultan Mehmet yanıyor,
İstanbul'a girmeye surda gedik arıyor.

Akıp gidiyor zaman, saatler boşanıyor,
Gelin olacak artık, İstanbul kuşanıyor.

Güm, güm vuruyor mehter, adımlar atılıyor,
Türk'ün geleneğinde gelin kına yakıyor.

Heybetiyle diktirdi Rumeli Hisarını,
Güven altına aldı Müslüman diyarını.

Uzun namlu topları döktürdü bilginleri,
Denizin ortasından, kaldırdı zincirleri.

Leventleri yürüttü gemileri karadan,
Haliç'e indirmeye bir güç verdi Yaradan.

Binlerce gazi oldu, şehit oldu civanım,
Bayrağı burca dikti Ulubatlı Hasan'ım.

Yıl 1453 tamam oldu vuslatı,
Tarih adını verdi, Fatih yaptı sultanı.

Titreyin ey tüylerim, birden ayağa kalkın,
Topkapı'dan giren yar, dediği oldu Hakkın.

Yollara dökülmüş halk, kapısını açmış yar,
Beyaz atın üstünde sevgiliyi kucaklar.

Bu alemde yaşayan, şahit olmuş bu aşka,
Yıldızlar başka güzel, doğan ay bile başka.

Çiçekler açılıyor, yönü dönmüş güneşe,
Bütün yüzler gülüyor, yüzlere gelmiş neşe.

Gökyüzü toparlamış yağmur bulutlarını,
Bırakıyorlar gökten sevinç gözyaşlarını.

Diller Hakkı zikirde, sevinçle çarpar yürek,
Anadolu'yu bize yurt edinmiş mübarek.

Çoluk çocuk birlikte, şimdi mutlu evimiz,
Unuttuk biz geçmişi, yok mu bir görevimiz.

Boş kalmış kabri şerif, nerde evladı mübin,
Duaya kalkmaz eller, nerde sözleri güzin.

Ellerinizi göğe besmeleyle kaldırın,
İstanbul'u alanı rahmetle bir andırın.

Ya Rab! Sen rahmet eyle yolunda ölenlere,
Yardım et Sen, Fatih'in yolundan gidenlere.

Duamız sahih, kabul etsin Rabbil Alemin,
Hep bir ağızdan deyin; amin diyelim amin.

Bir çağ açıp kapatan, dünyaya gelmez daha,
Ruhları şâd olacak, okuyalım fatiha.
29-05-2004

Ali Kaybal

[GooD aNd EvıL]

İstemesen de

Gözlerinde bir ateş, dudaklarında zehir
Sinsi bir gülümseme kaplamış neyin nesi
Alevin sarmış teni, gözyaşım olmuş nehir
Derdi koymuş güzelim yok aşkı teranesi.

Senin derdini çekmek belki bana zevk verir
Acıdan kıvranırda yine de çıkmaz sesi
Söylediğin her söz muhabbet gibi gelir
Sen sevgi vermesen de gönüldür pervanesi.

Ali Kaybal

[GooD aNd EvıL]

İşte Benim Halim

Tuvalin üstüne düşer gölgen, nakşeder seni,
Aşkınla yüzüne bakmaya mahkum eder beni.

Beste oldun şarkıya, dillerde söyletir seni,
Bağrı yanık inletir, dağlarda gezdirir beni.

Mey kadehin dolar taşar, sarhoş etmiyor seni,
Yudum, yudum içsem, güzelliğin sızdırır beni.

Ali Kaybal

[GooD aNd EvıL]

Kadın

Ne acı bir tablo bu, şehvetin olmuş aleti
Sanki temsil ediyor bütün kötü melaneti
Gerçek haklardan mahrum, unutulmuş saadeti
Tarihi seyir ile günümüze gelmiş kadın.

Her yıkılan devletin altında bir kadın vardır
Dirilişin önünde anılan bir adın vardır
Adn cennetin köşesi sunulmuş bir yanın vardır
Erkeğin ardı süre güzel yaratılmış kadın.

Bir Hazreti Musa'yı büyüten Asiye oldun
İtimadın zirvesi Hacer'i kendinde buldun
Hazreti Hatice'yle Peygambere yoldaş kuldun
Bütün güzellikleri konup donatılmış kadın.

Son Nebinin kızıydın, Fatıma oldun soy salan
Aişe oldun bize iffeti dillere destan
Bu güzel hurileri emanet etmiş Yaradan
Gönüllerin baş tacı, lakin ağlatılmış kadın.

Ali Kaybal

[GooD aNd EvıL]

Kahve Gözler

Mecnun Leyla’sı için sıcak çöllere düşer,
Ferhat’ın elinde künk, yüksek dağları deler,
Benim için gözyaşı döker mi kahve gözler,
Diyar, diyar gurbete çıkınca anladım ben.

Seven gurbete gitse, yâri gözünde tüter,
Döktürür nameleri, elden gönderir haber,
Kalbinde seven yoksa, yolları niye gözler,
Başı eğik önümden geçince anladım ben.
30/07/2004

Ali Kaybal

[GooD aNd EvıL]

Kalbimde Saklarım Ben

Sen aşkı mutluluktan yoksun nasıl bulursun,
Yaş akmasın gözünden, yarsız heder olursun,
Gözyaşların düşerken gülden beter kurursun,
Kalbimde saklarım ben, gönlümce saklarım ben.

Kuşlar uçar dalından, hasret sanıp çekersin,
Rengin solar senin, gün görmez boyun bükersin,
Sevsen de kimse bilmez, dert yüklenir çökersin,
Kalbimde saklarım ben, gönlümce saklarım ben.
- - v / - v - - / - - v / - v - -

Ali Kaybal

[GooD aNd EvıL]

Kesik Nesiller

Kimse bilmez garibi, içinde yara sızlar,
Ölümden beter eder, ahdinde vefasızlar,
Oğlum, kızım yok diye, inanan üzülmesin,
Belki de hayırlıdır, neslinden devamsızlar.

İbrahimi ölünce üzülmüştü peygamber,
Cebrail'le gönderdi, Yaradan güzel haber,
“Üzülme sen Habibim, sana verildi kevser”
Sen ebtersin demişti, inançsız hayasızlar.
11-11-2004

Ali Kaybal

[GooD aNd EvıL]

Keskin'imsin

Suyu soğuk nigolanın,
Piknik yeri unutmayın,
Bardak, bardak içip kanın
Unutulmaz Keskin’imsin.

Yeri cennet diyor bakın,
Keskinden kız alanların,
Keskinli yar bulanların
Namı meşhur Keskin’imsin.

Eğlenceye hep ayrılan,
Seyran yeri karıştıran,
Makbul değil kırıştıran,
Şanı mertlik Keskin’imsin.

Ressamın var kralların,
Coşku atan damarların,
Aşk kalbinde yananların,
Harman yeri Keskin’imsin.

Hali bezgin duranların,
Bize damat olanların,
Garip, garip kalanların,
Yanında dost Keskin’imsin.

Sessiz olur adımların,
Kuzu gibi adamların,
Dışarda hep aslanların,
Gönlümde sen Keskin’imsin.

Kar yolunu kapar kışın,
Gözlerimde tüter aşkın,
Diyar, diyar sevgin taşkın,
Cennet mekan Keskin’imsin.

Ali Kaybal

[GooD aNd EvıL]

Kırıkkale

Kahrettik bir güne umursamadıK
Ilgıt ılgıt vuran rüzgarlarınI
Resimlerden silse de seni bir biR
Işığını söndürse yıldızlarI
Kalbime çökse de koyu karanlıK
Kimi zaman düşürse de ayrılıK
Aldırma sen benim yalnızlığımA
Leylak bahçelerinde gezen gönüL
Elini tutar bir gün KırıkkalE

Ali Kaybal

[GooD aNd EvıL]

Kızgınım

Kaynıyorum için için
Öfke soluyorum burnumdan
Birden patlıyorum yanardağ gibi
Etrafıma lavlar saçıyorum
Akıyorum
Yakıyorum
Yıkıyorum
Ayaklarının dibinde duruyorum
Sana kızgınım diyemem

Ali Kaybal