![]() |
|
|
#11 |
|
Aşmış Üye
![]() Üyelik Tarihi: Aug 2007
Konum: İstanbul
Mesajlar: 281,268
Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts
Üye No: 44033
İtibar Gücü: 57960
Rep Puanı : 34658
Rep Derecesi :
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() Cinsiyet : Erkek
|
Doğduğu Gün Ölür Herkes
Yine sararıyor başaklar Bu ölümün çağırışıdır geceyi Ölümüne hazırlanıyor yaşlı bir kadın Kuş gibi çırpınan yüreğiyle Çünkü sararmaktadır başaklar Bir yaz günü doğmanın kaderidir artık ölüm Herkes doğduğu gün ölür çünkü Susuz kaldığı zaman bir ıhlamur ağacının Yada Temmuz sabahının Terli bir otobüs camında Uykusuz gözlerle karşılarken gelen sabahı Uzaklaştığını sanırken giderek acılarından Zoraki bir tebessümle hoş geldin derken kedere Yolculuk düşer yine payına Ne kadar yalansa hayaller O kadar gerçektir çünkü ölüm Çünkü herkes doğduğu gün ölür... 21 Mart 2003 00: 21 Melih Coşkun |
|
|
|
| Konuyu Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
|
|