Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

Garip Oldum Bu Günlerde

Bir garip oldum bu günlerde
Üşürken yüzümde ateş
Gülerken bile
Müthiş bir keder içimde
Hiçbir cümlemin sonunu getiremez oldum
Bütün kelimelerim eksik

İçimdeki çocuk her zamankinden fazla direniyor dönmek için
Bir parça olsun insan gibi yaşamak
Sevmek, gülebilmek
Ve ağlamak gerektiği yerde
Günlerim sonbaharda savrulan bir sarı yaprak
Nerelere götürür şimdi bu deli fırtına beni bilinmez

İçimdeki çocuk daha da fazla direniyor yaşamak için
Kavuşmak hak ettiğine
Karışmadan alın teri gözyaşlarına

Sular çekildi artık bu denizlerden
Son kıpırtısını duydum parmaklarımın arasında
Soluksuz kalmış hayatların

Bir garip oldum son günlerde
Bitişin hüznümü
Yoksa başlangıcın heyecanımı anlayamadım
Haksızlıklar çelikten duvarlar gibi dikildi önüme
Gülümsedim sadece
Bakıp gözlerinin içine,
Dedim kendi kendime
Gün gelir başka gemiler yanaşır limana
Gün gelir bizden yana eser bütün rüzgarlar
Güçsüz haklı olur bir gün elbet
Ve bulur karşılığını kuşkusuz
Karşılıksız sevmek
Kurtulur zalimin elinden gelecek
Varır mutlaka tüm ******* sabaha
İçimdeki çocuk öğrenir
Ayakta kalmayı hiçbir omuza yaslanmadan
Ağlamayı yeri geldiği zaman
Ama asla uzun uzun kanamamayı...

Melih Coşkun